999-11.com

ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

 


 " ไม่ห็นน่าเจ้า กินข้าวไม่ลง "



0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ธันวาคม 19, 2018, 08:25:21 PM
อ่าน 65 ครั้ง

เจ๊วู

  • เจ้ามือหวย
  • *****

  • 488
    กระทู้

    • ดูรายละเอียด
" ไม่ห็นน่าเจ้า กินข้าวไม่ลง "
« เมื่อ: ธันวาคม 19, 2018, 08:25:21 PM »




เนื่องในโอกาส 80 ปีสวนสุนันทา


ขออนุญาตหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาเล่าอีกรอบคะ





ดูซี " จานชามตั้งเยอะล้างยังไงไหว จะรีบไปดูหนังโรงบางลำภูเสียด้วย เดียวไม่ทันเลย...

ข้าพเจ้าก็ว่า

 " แล้วยังงั้นจะทำไงล่ะ "

ตะล่อมว่า..

 " ไม่เป็นไร   เดียวฝากไว้ใต้น้ำก่อน จมไว้ในคลอง

พรุ่งนี้ว่างๆ ค่อยงมขึ้นมาล้างก็ได้  "

ข้าพเจ้าฟังตะล่อมพูดนึกเฉลียวใจขึ้นมาทันที

มิน่าเล่า ตอนเดือน 5 น้ำลงขอดคลอง พี่เริญเอาพวกกุลีมาโกยเลน

ตามท่าน้ำทุกแห่ง ท่าน้ำพี่หล่อนี้ได้ของจากใต้น้ำมากมาย

ช้อนส้อม กระจาด จานชามกองโต ของที่งมได้จากในน้ำเอาขึ้นมาเป็นสีดำเสียหมด

ใช้งานไม่ได้เลย เว้นแต่ถาดเงินไม่กล้าเอาไปจม เพราะถ้าหายไป

 คนเชิญเครื่องต้องย้ายบ้านไปอยู่ในตะราง

เลยซักถามตะล่อมว่า... 

" หนังสนุกนักรึ "

ตะล่อมว่า

 " ไม่สนุกก็ต้องดู เลือกดูเรื่องที่ รูดอล์ฟ วาเลนติโน่ เล่น

 เขาหล่อมาก  ยิ้มสวย เล่นเก่ง

ข้าพเจ้าว่า

" อนิจา" ไป ติด เงา ทำ ไหม ไม่ มี ตัว มี ตน จับ ต้อง พูด จา กัน ก็ ไม่ ได้ "


ถ้า ตัว จำ เป็น จะ ต้อง รัก ใคร สัก คน เพื่อ ให้ จิต ใจ มัน สด ชื่น ละ ก็

 ทำ ไหม ไม่ เลือก รัก คน ใน วัง สัก คน ที่ พอ จะ พูด คุย กัน ได้

 เห็น กัน ทุก วัน ด้วย ทั้ง ไม่ ต้อง เสีย สตางค์ ค่ าดู

ตะล่อมหัวเราะตาหยี แสดงว่าพูดถูกใจ

นึกรักอยู่แล้ว " แต่มันสูงเกินเอื้อม เขาไม่เล่นกับเรานะ ซี "

ข้าพเจ้านึกสนุกจะล้วงความลับในใจของตะล่อมเลยยิ้มด้วยแล้วซักว่า

" ตัวรักใครล่ะ  "..บอกมาซีจะไปช่วยพูดให้  เป็นคนสูงศักดิ์กว่าตัว

ก็ไม่เป็นไรเรารักในฐานะที่จะให้เขามาเป็นนาย

เราคอยเป็นบ่าวรับใช้เขาก็เอา  มีรึเราสมัครไปทำงานให้เปล่าๆ

ไม่เอาเงิน ใครไม่รับรักตะล่อม  ก็โง่ตายแล้ว

ตะล่อมยิ้มแก้มแทบปริ ทำท่าเอียงอาย ดัดจริต ยวนพิลึก แล้วว่า

"แต่คนนี้เขามีคนรับใช้แล้วนี่ "

ข้าพเจ้าก็ว่า

" มีแล้วก็ช่างเขาซี่ " เราช่วยไปทำให้อีกคน คนรับใช้เขาก็สบายขึ้น เพราะงานน้อยลง

ไหนว่ามาซี คนที่จะมาเป็นเจ้าหัวใจตัวนะ คือใคร

ตะล่อมทำท่าบิดมา บิดไปเอียงอาย ค่อยพูดออกมาเบาๆว่า

"รักเจ้ามุกดา ณ เชียงใหม่ " เพราะเขาสวย ยิ้มหวาน ชื่นใจ

ข้าพเจ้าหัวเราด้วยความขำ เย้าต่อไปว่า

" มิน่าเล่า " จึงไปคอยขอก้นบุหรี่ที่เขาสูบทิ้งแล้วเอามาพ่นใส่น้ำกิน

จริงแล้ววันก่อน ฉันได้ยินแม่พลูเขาพูดค่อนตะล่อมว่า

" ไม่ห็นน่าเจ้า กินข้าวไม่ลง  "

อย่างงี้นี่เล่าถามหน่อยเถอะ ตัวรักเขา ตัวหวังอะไร "

ตะล่อมว่า ..

" หวังเพียงเวลาเห็นกัน ขอให้เจ้ายิ้มด้วยแล้วพูดด้วยสักคำสองคำ "

ข้าพเจ้าว่า ..

พุทโธ่  " แค่นั้นเอง ไว้เป็นธุระฉัน





**ความตอนหนึ่งจากหนังสือชีวิตในวัง

(หม่อมหลวงเนื่อง นิลรัตน์)