ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

 


 ในบางเวลาความรัก..กลาย..เป็น..ความร้าย



0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

23 พฤษภาคม 2017, 12:08:25
อ่าน 65 ครั้ง

เจ๊วู

  • คอหวย
  • ***

  • 234
    กระทู้

    • ดูรายละเอียด
    • อีเมล์





อะไรที่แล้ว ไปแล้ว ก็ต้องรู้จักปล่อยให้มัน แล้วไป

จะกรีดร้องให้ก้องโลก สิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้ว

มันก็ยังเป็นความจริงอย่างนั้น


เหมือน...อดีต..เราเคยได้..ดอกไม้.. เข่งใหญ่ สวยสด


ชนิด ..ตดใส่..ก็ยังหอม แบกไป ..ชื่นชม.. ดมนาน..

พาล..ดอกไม้ก็ เริ่ม..เหี่ยวเฉา.. เน่าเฟะ ..ก็ต้องรู้จัก..โยนมันทิ้ง

โดยไม่คร่ำควรญ ว่ามันเคย หอมฟุ้ง จรุงจิต

ถ้ายอมรับเสียได้ว่าคนเราเกิดมา..พบกัน.. ชั่วครั้งคราว..

เหมือนลมหนาว ที่โชยพัด ให้เราขุดเสื้อหนาวมาใส่

จะหนาวขนาดไหน มันก็ต้องผ่านไป .. ฤดูใหม่.. ก็จะต้อง มาแทน

ฉะนั้นจะไปบ่น เสียดม เสียดายอะไร ถ้าบางคราว จะหนาวสั้นไปบ้าง

เราก็มีชีวิตอยู่อย่างแฮปปี้ มีสุขได้ ไม่ว่าจะฤดูไหน

ถ้าเข้าใจ ธรรมชาติของมัน  อ่ะนะ

จะให้..ตลอดไปนี่ ยังไง.ก็.ไม่มีทาง

วันหนึ่งคนที่ ..รักเรา.. ที่สุดก็ต้อง จากเรา

หรือไม่อีกที ..เรา.. นั่นแหละที่ต้องเป็นฝ่ายที่  จากเขาไป

เพราะทุกคนมี อายุขัย เป็นของตัวเอง

ความรัก  ความผูกพันธ์ ความสัมพันธ์ ก็เช่นกัน

มันก็มีวัน หมดอายุ ของมันนะ

ที่น่าตกใจคือถ้าคนไม่อยู่แล้ว ความสัมพันธ์หมดอายุลง

แต่ความรัก  ความผูกพันธ์ ดัน ไม่หมดไปด้วย

ไอ้เจ้าความรักความผูกพันธ์ มันจะพลันกลายร่าง

เป็นหนามแหลมทิ่มแทงเราในฉับพลันทันที

เปรียบความสัมพันธ์ เป็นเหมือนต้นไม้

ความรัก คงเหมือนลำต้น

ส่วนความผูกพันธ์ ก็จะเป็นเหมือน รากของมัน

เราอาจจะ ตัดต้น ออกไปจนราบเรียบเสมอดิน

แต่รากใต้ดินก็ยังคงอยู่อย่างนั้น


ในบางเวลาความรัก..กลายเป็นความร้าย

ความรู้สึกดี ๆ ที่เคยสร้าง..ย้อนกลับมาทำลาย

คนที่เคยเชื่อใจ..ก็กลับมาทำร้ายกัน

เหนื่อย..ทุกข์..ท้อ..แต่ไม่ทรมาน

สิ่งที่ต้องทำคือ วางใจเสียใหม่ ว่าคนเรา

เกิดมาเพื่อพบกับ หลายๆสิ่ง  หลายๆอย่าง   หลายๆ คน

เพื่อจะได้รู้จัก และ เพื่อที่จะ พัดพราก จากกัน

ไม่วันใด ก็ วันหนึ่ง  ไม่ช้า ก็เร็ว



...ส่งกันพันลี้...ยังต้องจากลา..มิสู้จากกันเสียตรงนี้....



คิดเสียว่ามัน  เป็นอุบัติเหตุ เป็นกรรม  เป็นบุญ หรืออะไรสักอย่าง

ทำให้เราต้องยุติความสัมพันธ์แต่ เพียงเท่านี้

หมั่นไหว้พระ ทำสมาธิ ตั้งจิต

ให้เป็นกุศล แล้ว เเผ่เมตตาให้..เขา..เป็นสุข..

ให้เขามีชีวิตต่อไปที่ดี เพราะ เมตตา ให้ผลเป็น..ความเย็น..

และจะไม่ให้..ความเย็น..แก่เขาคนเดียว

 ใจเราก็..จะเย็นไปด้วย

ทุกข์ที่เกิดขึ้นเพราะ ..แรงโทสะ..

ให้ผลเป็น..ความร้อนใจ..

ทุกข์ใจ..ย่อมดับไม่ได้ ด้วย..ไฟโทสะ

 แต่..ดับ..ได้ด้วยเมตตา.. ด้วยความเย็น

ดับไฟได้เมื่อไหร่ใจ..ก็เย็น..เมื่อนั้น

ใจเย็น.. เมื่อไหร่ ก็ ..หายทุกข์.. เมื่อนั้น

จะว่ายาก ก็ยาก จะว่าง่าย ก็ง่าย แล้วแต่ สติปัญญา

แล้วแต่ ความยึดมั่น ของแต่ละคน