999-11.com

ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

 


 บุหงาหัวม้า



0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ตุลาคม 06, 2020, 02:15:58 PM
อ่าน 47 ครั้ง

เจ๊วู

  • เจ้ามือหวย
  • *****

  • 828
    กระทู้

    • ดูรายละเอียด
บุหงาหัวม้า
« เมื่อ: ตุลาคม 06, 2020, 02:15:58 PM »






ตะล่อมเด็กสาวคนเชิญเครื่อง 

มาบอกข้าพเจ้าว่า...


๔ ทุ่ม วันนี้เหยียบท่านย่า เสร็จแล้ว

เจ้ามุกดา ณ เชียงใหม่

ให้ข้าพเจ้าไปหาที่ห้องบนตำหนักเล็ก

ให้ชวน คุณวงค์สินธู์ สิงหรา กับ คุณศรีคำ ทองแถม ไปด้วย

ไปกินเมี่ยงคำกัน พี่ดาให้เงินแม่ตุกหลิก

ไปหาซื้อเครื่องทำเมี่ยงคำมาทำเตรียมไว้

ทางฝ่ายพี่ดาก็ชวน คุณวัฒนพันธ์ ชมพูนุท

กับ แม่สุดา บูรณศิริ  ไว้เรียบร้อยแล้ว

กำชับมา ให้ข้าพเจ้าไปให้ได้

ข้าพเจ้าก็รับปาก บอกว่า

ต้องให้ ท่านย่า หลับเสียก่อนจึ่งไปได้

๔ ทุ่ม กว่าในห้องนอนท่านย่าดับไฟมืดแล้ว

ก็แน่ใจว่าท่านหลับ



เรา ๓ คน ชวนกันย่องลงไปจากเรือน

ลัดเลาะ มาทางหลังเขาดิน  ที่แสนจะกลัว

ด้วยจะเดินอย่างเปิดเผย มาทางถนนใหญ่ หน้าเรือนกล้วยไม้ ไม่ได้

กลัวเจอ คุณพระเลื่อน สู้ทนกลัวผี

ค่อยย่องเดินเรียงหนึ่งตามกันมาด้วยถนนแคบเล็ก

เสาไฟฟ้า ก็มีระยะห่างกันมาก สว่างเพียง สลัวๆ ด้วยกิ่งไม้ใบบัง

ฝักสะตอ ต้นใหญ่บน เขาดิน หล่นมากระทบใบไม้แห้ง



ตกใจ ! รีบสาวเท้าเดิน นึกว่า ผี มารังควาน


หอมกลิ่นดอกไม้ สารพัด โชยมาตามลม

เงียบสงัด ! มีเเต่เสียง จักจั่น เรไรร้อง

ผ่านมาถึง ต้นดงชะลูด กลิ่นหอม แรงมาก

อดใจไม่ได้ เก็บมากำมือ เดินดมมาเรื่อย จนผ่านปากถ้ำ

โผล่มาออกถนนใหญ่ แถวหมู่ ต้นคริสซิเด ดอกดกเต็มทุกต้น

ทั้งสีขาว สีม่วง ต้นสูงใหญ่กว่า มะม่วง

กลีบดอกหล่น ลงพื้นถนน

เราเดินเหยียบย่ำมา เหมือนปูพรม จนถึงตำหนักเล็ก

ขึ้นไปห้องพี่ดา พบเพื่อนๆ รอกันอยู่แล้ว

ต้องรีบแก้ตัวว่ามาช้า เพราะรอท่านย่าหลับ



คุณวัฒน์ ว่า...

วันนี้ กินให้เต็มที่ พี่ตุกหลิก ทำเมี่ยงคำเยอะแยะ



ข้าพเจ้าว่า...

ดึกแล้ว กินเข้าไปแยะยังไงไหว ท้องขึ้นตาย



สุดาว่า...

ช่างเถอะน่า ท้องขึ้น ก็ท้องของเรา ท้องแตกดีกว่าของเหลือ

ว่าแล้วก็รวมกลุ่มกัน ลงมือกินอย่าง เอร็ด อร่อย



พี่ดา เอ่ยขึ้น...

เมื่อตอนบ่ายวันนี้เสด็จในกรมอะไรลืมไปแล้ว

ท่านให้พระธิดาของท่าน เข้ามาเฝ้าพระวิมาดาเธอ

มาทูลขอประทานบุหงา จะเเจกงานทำบุญพระชันษา ๖๐

เพื่อถวายเจ้านายที่เสด็จไปในงาน แจกควบคู่กับหนังสือคงไม่ต้องรีบร้อนทำ

เหมือนเมื่อครั้งทำบุหงาหัวม้าทรงเครื่องงานวันประสูตรสมเด็จชาย

บุหงาครั้งนี้มีเวลาทำตั้งเดือนเสด็จในกรมพระองค์นี้

ท่านประสูตริปีระกา พระวิมาดาเธอเลยรับสั่งว่าจะถวายบุหงาทำเป็นรูปไก่

ที่บอกให้พวกเรารู้ตัวไว้คงต้องถูกเกณฑ์กันเย็บตาแฉะอีกแล้ว



แม่สุดาเอ่ยขึ้น...

นึกขำไม่หายเมื่อคราวเย็บบุหงาหัวม้า

เนื่องเขาเย็บไป ร้องไห้ไป จนพี่ทุมต้องมาสอนให้จึงเย็บได้



ข้าพเจ้าว่า...

ร้องไห้แต่ฉันคนเดียวเมื่อไหร่  ร้องไห้กันตั้งหลายคน

มีสุดาคนเดียวที่เย็บได้โดยไม่ย่น ทำลำบากยากเย็นจริงๆ



ชีวิตในวัง

ม.ล. เนื่อง นิลรัตน์